Covid Pozitif Sürecim Çok Zordu




Bilmezdim hasta olup karantinada kalmanın bu kadar acı olduğunu.

Önce bir başağrısı, sonrada titreme ile "ben geldim" dedi COVID-19.

Vücut kırgınlığı, bel ve eklem ağrıları ile devam eden acayip bir şey anlayacağınız.

Tamam dedim kendi kendime. Kaçınılmaz son şimdi buldu seni.

Ateşim 38.5' u geçmek üzereydi.

Ailemde de vardı ama onlar nerdeyse semptomsuz geçiriyorlardı.

En kötü şeylerden biri de, gündüz yaptırdığınız covid testinin pozitif sonucunu, sabaha karşı telefonunuza gelen Sağlık Bakanlığının sms mesajından okuduğunuz an oluyor.

Ateşten gözünüzü zor açtığınız o anlarda, yapayalnız odanın içinde kendinizi o kadar çaresiz hissediyorsunuz ki!

Ertesi gün ilaçlarımı getirdiler.

Kullanmaya başladım.

Ama tüm semtopları adeta üzerimde toplamıştım.

Tek tek yaşadım hepsini. 

Annem ve babam da covid pozitiflerdi.

Yaşlılardı. Kronik rahatsızlıkları vardı.

Üst katta oturuyorlardı.

Özellikle geceleri, ateş ve terle mücadele ederken, yarı açık gören gözlerim ve zor işiten kulaklarım ile, babamın yukarıdan gelen inilti seslerini duyuyordum ve ızdırabım ikiye katlanıyordu.

Bana ne olacak bilemiyordum ama annem babam acı çekiyorlardı.

Ağabeyim, ablam, sevenlerimiz, herkes hepimiz için seferber olmuştu.

Ama dokunamamak, temas edememek, uzaktan çırpınmak nasıl bir duyguymuş yeni öğrendim.

Hastalık karantinası öyle hazin ki, 10 gün başınıza ne geleceğini bilmeden belirtilerle boğuşuyorsunuz.

Dışarıdan haberlerde, ölenleri kötüleşenleri duyuyorsunuz.

Yapayalnızsınız ve herşeyin en kötüsüne odaklanıyor beyniniz.

Olumlu düşünecek ne bir takatiniz ne de moraliniz var.

Allah kimseye vermesin.

Eczanem de 10 gün kapalı kaldı. Telefonla arayan hastalarım, beni seven insanlar.

Ticaret yaptığım yerler kişiler...

Bir anda ortada kalmıştım.

Beni seven mesafesi yakın dostlarımızın, market pazar alışverişi yapıp, evde çorba yemek yapıp getirmesi, kapımıza asması benim ömür boyu unutamayacağım şeyler.

Hangi yürek ve lisan ile bir tarif bulayım bu asil davranışlara.

Allah o dostlarımı korusun.

Ağabeyim ve ablam. EŞİM.

Benim 3 kahramanım.

Alışveriş, yemek, masraf, çırpınma, herşeyi ama herşeyi en çok onlar yaptı.

Vefakar,cefakar eşim, hem covid pozitif hem evde hala çocuklara ve bana hizmet ediyor.Mevlam onu her iki cihanda aziz etsin.

Beni ne kadar sevdiklerini bir kez daha anladım.

Ve anladım ki, onlar için her fedakarlığı yapmaya hazırım.

Benim sürecim zaten zordu ama, annem babamın hastalıktan çırpınışlarını duyarak çok daha zor ve acı çekerek geçti.

Bu yazıyı yazdığımda hala durumları belirsizdi.

Rabbim onları korusun, şefkati ile kuşatsın.

Bilmiyorum ya, sadece hiçkimse yaşamasın böyle bir şey inşAllah diyorum.

Rabbinizle başbaşa kaldığınız, kendinizi hesaba çektiğiniz, çok ağladığınız ve düşündüğünüz sancılı günler.

Şimdi iyileştim çok şükür.

Yaşadıklarımın hem maddi hem manevi yönünden dersler almayı nasip etsin Allah.

Devamında, kendimizi sürekli hesaba çekmeyi, iyi ahlaklı insan olarak yaşamayı nasip etsin.

Sağlıkla kalın.


İlgili Etiketler

İlgili etiket bulunamamıştır.


Okuyucu Yorumları