Ve İşte Geldi 23 Nisan...




Nisan ayları hep bana hüzün verir... Birçok sebebi vardır belki. Ancak en önemli nedeni belki de doğum günümün 24 Nisan olmasıdır  (23 Nisanı 24 nisana bağlayan gecedir aslında).  Bir yaş daha yaşlanmak ya da ‘Yaş Almak’ belki de beni hüzünlendiriyordur kim bilir...

***

Ne hikmettir bilemedim ancak 2020 dünyaya ve insanlığa pek de uğurlu gelmedi. Belki de 1000 yıldır ertelenen, belki de insanın birkaç ömürde göremeyeceği birçok hengameyi 3-4 ayda yaşadık...

Daha ne olabilir ki dediğimizde hayat bize yeni bir sürpriz (!) daha hazırlıyor. En son sürprizimiz Covid-19...

No’lur artık kimse ‘Daha ne olabilir ki’ demesin...

***

Tıp fakültesi eğitiminde stajların en sonuna sığıştırılan, çoğu defa hocaların müfredat yerini bulsun diye anlattıkları ve öğrencilerin kerhen dinledikleri konular bugünlerde gündem belirliyor.

Örneğin Bundan 1 yıl önce halk sağlığı uzmanları dışında hiçbir meslektaşımızın bilgi dağarcığında olmayan ‘FİLYASYON’ kelimesi gündelik hayatımızda dilimize pesenek oldu...

***

Her gün 8-10 kanalda birçok profesör hocamız  Covid-19 ve/veya Corona konusundaki en bilimsel konuları saatlerce tartışıyorlar/konuşuyorlar/atışıyorlar...

Bu iyi mi kötü mü bilemedim. Sanki bu kadar bilim insanının saatlerce bu konuda tartışması biraz kafa karıştırıyor gibi...

Topluma daha net ve basit mesajlar versek daha mı iyi olur acaba...Plazma tedavisinin en ince ayrıntılarını sağlık mensubu olmayan bence bilmese de olur...

Söylenecekler belli aslında:  İzolasyon... Sosyal Mesafe. Kişisel Hijyen...

Yapılacaklar belli aslında: Kendinizi hasta hissediyorsanız en yakın sağlık kuruluşuna başvurun... Gerisini biz hallederiz...

***

14 günde solunum cihazı (ventilatör) ürettik.  Bu onur verici...

Demek ki kul sıkışmadan Hızır yetişmezmiş...

Hastanemizin terzihanesinde eli iğne/makas tutan hasta yakını hanım kardeşlerimiz maske üretiyor... Bu ümit verici...

Hastanemizin teknik servisi kabin ve maske üretiyor... Bu gayret verici...

Dün yemek yerken teyzem aradı. Bir sağlık problemi var. Bekletmeyeyim diye açtım. Bir yandan yemek yerken bir yandan da teyzemi dinliyorum. O sırada yediklerim boğazıma kaçtı ve öksürmeye başladım. Canım teyzem Covid-19 oldum diye ödü patladı. Başladı ağlamaya... Bu duygu, çalışma azmi verici...

***

Hasılı: ... Bugün yirmi üç Nisan. Hep neşeyle doluyor insan...


İlgili Etiketler

İlgili etiket bulunamamıştır.


Okuyucu Yorumları