Stockholm sendromu, bir kişinin kendisini kaçıran, rehin alan ya da istismar eden kişiye karşı duygusal bağ geliştirdiği bir psikolojik durumdur. Adını, 1973'te İsveç'in Stockholm kentinde gerçekleşen bir banka soygunu sırasında rehinelerin soygunculara sempati duymaya başlamasından alır. Bu olayda, rehineler soyguncuları savunmuş ve polisle iş birliği yapmayı reddetmiştir.

Belirtileri

• Saldırganın eylemlerini anlamaya veya haklı çıkarmaya çalışma
• Saldırganla duygusal bir bağ kurma ve ona güvenme
• Kendi güvenliğini riske atacak şekilde saldırganı koruma eğilimi
• Yetkililere veya dış yardım sağlayanlara karşı düşmanlık geliştirme

Nedenleri

Stockholm sendromunun temelinde, bir kriz anında kişinin hayatta kalma içgüdüsüyle saldırganın yanında yer alma çabası yatar. Şiddet, tehdit veya kontrol altındaki bir kişi, çaresizlik içinde saldırganla empati kurarak hayatta kalmaya çalışabilir. 

Tedavisi

Stockholm sendromu genellikle bir travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) biçimi olarak değerlendirilir. Tedavi sürecinde şu yöntemler kullanılabilir:

• Psikoterapi: Özellikle travma odaklı terapi etkili olabilir.
• Destek grupları: Benzer deneyimler yaşamış insanlarla iletişim kurmak iyileşmeyi hızlandırabilir.
• İlaç tedavisi: Gerekli durumlarda anksiyete veya depresyon için ilaçlar kullanılabilir.

Stockholm sendromu, her rehine ya da istismar kurbanında görülmez, ancak maruz kalınan şartların şiddeti ve süresi bu durumun gelişme ihtimalini artırabilir.