Felç, beyin ya da omurilikte meydana gelen bir hasar sonucu vücudun bir bölümünün geçici veya kalıcı olarak hareket veya his kaybı yaşaması durumudur. Felç genellikle kan akımının engellenmesi, beyin kanaması, tıkanıklık, travma veya beyin enfeksiyonları gibi nedenlerden kaynaklanır.

İki temel türde felç vardır:

• İskemik Felç: İskemik felç, beynin bir bölgesine kan akışının azalması veya tamamen durması sonucu oluşur. Bu genellikle tıkanmış bir kan damarı tarafından tetiklenir. Örneğin, bir damarın pıhtı veya aterosklerotik plakla tıkanması sonucunda gerçekleşebilir. İskemik felç, tüm felçlerin yaklaşık %85-90'ını oluşturur.
• Hemorajik Felç: Hemorajik felç, beyin dokusunun bir bölgesinde kan damarı patlaması veya sızması sonucu oluşur. Bu kanama, beyin dokusunu sıkıştırarak ve zarar vererek çevresindeki normal işlev gören bölgeleri etkileyebilir. Hemorajik felç, iskemik felçten daha nadirdir, ancak genellikle daha ciddi sonuçlara yol açabilir.

Felcin belirtileri ve semptomları, hasarın yeri ve ciddiyetine bağlı olarak değişir. Bunlar arasında vücudun bir tarafında zayıflık veya felç, konuşma bozukluğu, yüzde asimetri, dengesizlik, koordinasyon bozukluğu ve ani baş ağrısı gibi belirtiler bulunabilir.

Felç tedavisi, felcin tipine, nedenine ve ciddiyetine bağlı olarak değişir. Tedavi, genellikle ilk olarak hastanın hayatını kurtarmaya ve felcin nedenlerini tedavi etmeye odaklanır. İskemik felçlerde, pıhtıyı eritmek veya tıkanmış damarı açmak için ilaçlar veya cerrahi müdahaleler kullanılabilir. Hemorajik felçlerde, kanamayı kontrol altına almak ve beyin basıncını azaltmak için tedavi edilir. Rehabilitasyon, felç sonrası iyileşme sürecinde önemli bir rol oynar ve hastaların hayat kalitesini artırmaya ve bağımsızlıklarını yeniden kazanmalarına yardımcı olabilir.