ABD’de 1971 yılında insanlar yeterli ölçüde beslenemediklerinden şikayetle  sokaklarda yürümeye gösteri yapmaya başladılar. Bunun üzerine Başkan Nickson buna bir çare bulun demiş. Ve Nişasta bazlı şeker veya mısır şurubu şekeri denilen maddeyi keşfettiler. 

Öyle ki, 1 kg mısır şurubu eklenen suyun tatlılık hissi ile, 22.4 kg  toz şeker eklenen suyun tatlılık hissinin aynı olduğu söylendi. Bu şekerle yapılan gıdaların maliyet açısından birden çok ucuzlaması bu yönde ki çalışmaların hızlanmasına yol açtı. 

Böylece sağlık açısından o tarihlerde neleri götüreceği hesap edilmeden, araştırmalar yapılmadan (yapıldı ise de saklandı), büyük bir endüstri inşa edildi. İnsanlar artık ağızlarını daha çok tatlandırırken, vücutlarına da kanser  başta olmak üzere bir çok hastalığın kodlarını kendi elleriyle yerleştirmeye başladılar.

Prof. Dr. Canan Karatay, ABD’de 2015 yılında yapılan bir çalışmada mısır şurubu şekerinin, beyaz şekerden 7 kat daha fazla karaciğer yağlanması yaptığı tespit edilmiş.

Rockefeller  ailesinin kurduğu  Aile Vakfına danışmanlık yapan, bir zamanların ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger  bir demecinde, bir ülkeyi yönetmek istiyorsanız petrol kaynaklarını, insanlarını ele geçirmek istiyorsanız gıdaları kontrol edeceksiniz demişti.

2008 Mart ayında, Norveç’in kuzeyindeki Spitsbergen adasında "Svalbard Küresel Tohum Deposu" adı verilen bir ambar kuruldu. Donmuş bir dağın 130 metre altına inşa edilen ambarda şu anda dünyanın dört bir yanından yaklaşık 3 milyon farklı tohum özel ambalajlarda saklanıyor. 

Dünyanın neredeyse her bölgesinden orijinal tohumlar toplanıp buraya numuneleri getiriliyor. Kuzey Kutbu’na 1100 kilometre uzaklıkta olan buzdağı ambarında bazı dayanıklı tohumlar 1000 yıl kadar bozulmadan kalabileceği söyleniyor. 

Nükleer saldırılara, patlamalara ve depreme dayanıklı olan bu tohum deposuna "kıyamet tohum deposu" da deniyor. Görünür amacı, gelecekte dünyanın başına gelebilecek nükleer savaş, meteor düşmesi veya iklim değişimi gibi bir felaket durumunda, tohum çeşitliliğinin korunmasını sağlamak.

Bu verilere bakarsak her şey gayet iyi niyetli duruyor.

Ancak Alman asıllı Amerikalı araştırmacı-gazeteci F. William Engdahl’ın bu proje ile ilgili dehşet verici şüpheleri var. Engdahl, tarım sektörünü ellerinde tutan GDO (genetiği değiştirilmiş organizma) devlerinin bizim bilmediğimiz bir şeyler bildiklerini düşünüyor.

Dünyanın en büyük patentli GDO tohum ve tarım kimyasalları devi ABD’li DuPont/Pioneer Hi-Bred! Yine bir ABD’li GDO devi Monsanto! İsviçre menşeli GDO tohum ve tarım kimyasalları şirketi Syngenta! 1970’lerde 100 milyon dolarlık bir kaynakla "Yeşil Devrim" diye bilinen tohumda gen devrimini başlatan ve tarımsal değişim ile ideal genetik saflığı sağlama çalışmalarını yürütmek üzere dünyanın en büyük vakıflarından birini kuran petrol devi Rockefeller! ABD, İngiltere, Norveç, Almanya, İsviçre ve Kanada’dan da devlet fonları aktarılıyor.

Yani özetle, GDO tohumları az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere yayarak tarlalardan orijinal tohumların kökünü kazıyan şirketler, şimdi dünya üzerindeki tüm orijinal tohumları olası bir kıyamet günü için kutuplarda buzdan bir adaya saklıyor. 

İlaç, Gıda, İddialar ve Dev Güçler - 2 Parası kalmayan üniversitelerin bilimsel araştırmalarda imdadına ilaç şirketleri yetişti. Üniversite – İlaç Endüstrisi işbirliği şeklindeki yapının önü açıldı.