2003 Seçimleri ile beraber her alanda olduğu gibi sağlık alanında da ileri ve ideal sahibi bir vizyon ortaya konuldu.

2003 Sağlıkta Dönüşüm  Programının 4 temel ayağı vardı.

1. Planlayıcı ve denetleyici bakanlık
2. Herkesi tek çatı altında toplayan Genel Sağlık Sigortası 
3. Yaygın, erişimi kolay ve güleryüzlü sağlık hizmeti (Döner sermaye ve performans sistemi, 1. basamağın güçlendirilmesi, insan gücü takviyesi)
4. Sağlık Bilgi Sisteminde dijitalizasyon

Bu 4 temel madde, Türkiye’de geçmiş dönemde insanların kaliteli sağlık hizmeti almasının önündeki engelleri kaldırma niyeti bakımından itiraz edilecek hususlar değildir.

Sağlık Bakanlığı daha çok planlayan ve denetleyen bir yapıya genel olarak başarılı şekilde büründürülmeye çalışıldı. Yeniliklere açık, projeleri  heyecanla karşılayan, hızlı, etkin ve doğru kararlar verebilecek üst bürokrasi oluşturma konusunda daha gayretli olmamız gerekiyor. 

Herkesi tek çatı altında toplayan genel sağlık sigortası sistemi nispeten daha başarılı olarak yürümektedir. Ülkemizde dünyaya örnek olacak düzeyde ve ileri bir çok ülkenin vatandaşının kendi ülkesinde alınmadığı bir sağlık şemsiyesi mantığı hakimdir. Bu sistem daha verimli kullanılabilir. Bu nedenle baştan revize edilmeli, sınırları gözden geçirilmelidir.

Sağlık hizmetinin hem yaygın hem de güleryüzlü ve konforlu şekilde verilebilmesi  en temel hedeflerden biridir. Bu hedefi 2 taraflıdır. Hizmeti alan vatandaş tarafına konfor, güler yüz ve hız sunarken, bu hizmeti verecek olan hekim başta olmak üzere tüm sağlık mensuplarını memnun etmek gerekir. Sağlık hizmeti sunucuları verdikleri hizmetin, yıpranma paylarının ve gösterdikleri fedakarlıkların karşılığında maddi ve manevi açıdan iyi standartları yaşamaları gerekir.

İşte bu temel gerekçe ile sağlıkta kamu hastanelerinde döner sermaye ve performans sistemi getirildi. Hekimler ne kadar çok hasta bakarlarsa, döner sermayeden hasta başına o kadar çok performans primi almaya başladılar. Bu durum ilk bakışta iyi bir denge gibi gözükse de, bir çok mahsurları ortaya çıkmaya başladı.

Hekimler, kamuda daha çok para kazanabilmek için  kapılarına dayanan ve günlük bazen 200 hastayı bulan, normal muayene yapıp teşhis koymanın mümkün olmadığı, hızlı bir sağlık hizmetini, üstelik de bir çok yönden yıpranarak vermeye başladılar. Hastalara ayrılması gereken en az 10 -15 dakikalık muayene süreleri 30 – 40 - 60 saniye gibi çok az sürelere düştü. 

Bu durum yanlış ve  yetersiz teşhislere, hastaların tıbbi açıdan memnun kalmamalarına ve aynı rahatsızlıktan ötürü aynı branştaki doktorlara bir çok kez gelip giderek ülke kaynaklarını tüketmelerine sebep oldu.

Türk Sağlık Sistemine Genel Bakış - 1 Milli Sağlık Planında, sigorta sistemi, sigortası olmayanlara özel idare bütçesinden destek, bir sağlık bankası kurularak sağlık harcamalarının buradan karşılanması, ilaç,serum ve aşı malzemelerinin üretiminin yapılması ve denetlenmesi hedefleri vardı.

Türk Sağlık Sistemine Genel Bakış - 3 İşte bu şekilde, bir takım olarak hizmet verilen ortamda, döner sermayeden hekimin dışındaki personelin de pay almamış veya çok azının çok az miktar pay alması nedeni ile hastane iç barışı da olumsuz etkilenmektedir.